Language revitalization etc...

O ausigueriatz bensai, perdegueriam un academician au mes de novembre de 2006. Es jamai una bòna causa de se regaudir de la mòrt d'un òme segur, mai lo matin qu'ausiguère la nòva, ma posquère pas empachar de pensar a aquel article dau Sénher Poirot Delpech (un nom ben occitan emb'aquò) qu'aviá publicat lo jorn de Nadau de 2003. Polit present de Nadau aquela annada, l'oblidarai jamai. Lo Sénher Del Pech I parlava dau cambiament de nom de la DGLF en DGLFLF: Delegacion Generala a la Lenga Francesa e ai Lengas de França. Per eu, aquò èra lo simbeu que "l'avenir serait donc aux vieilleries rustiques, aux cendres que l'on tisonne." E pamens, nos donava d'arguments imparables per mostrar que faliá pas donar ges de dignitat a de lengas autras que lo francés: ""façons de parler dépourvues de grammaire et de littérature à portée universelle". Passarem sus la pertinéncia dau prepaus, mai ieu çò que me fai rire es qu'aquel excellent òme sreà mòrt en se pensant que l'a de gens dins lo monde que parlan sensa grammatica... Fòra Chomsky doncas! Fòra 150 ans de lingüistica! L'academician aviá parlat: I a d'èstres umans que parlan una causa que ten mai de la bèstia que de l'uman, e mèfi, l'enemic poudriá èstre vòstre vesin... E aquò foguèt publicat per Le Monde, que mostrèt un còp de mai sa capacitat a reconéisser l'intelligéncia! Çò que me fai rire pasmens, es qu'ara eu es mòrt, mai la lenga nòstra, ela, viu encara...